Әстәғәҙәт (рус. Истиаза, ғәр. استعاذة‎), Әғүҙүбилләһи (рус. Аузубиллях, ғәр. أعوذ بالله‎ — «Аллаһы тәғәләгә һығынамын»), әғүҙү билләһи минә шайтан рәджим (ғәр. أَعُوذُ بالله مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ‎ — «Рәхмәттән һөрөлмөш шайтандың яуызлығынан Аллаһы тәғәләгә һығынамын») — исламда: Аллаһтан ярҙам һәм ҡурсыу һорау доғаһы.

Әстәғәҙәт
Иман шарттары

Тәүхид
Фәрештәләр
Китаптар
Пәйғәмбәрҙәр
Яуап көнө
Тәҡдир

Исламдың биш нигеҙе

Шәһәҙәт
Намаҙ
Ураҙа
Зәкәт
Хаж

Шәхестәр

Мөхәммәт
Ислам пәйғәмбәрҙәре
Сәхәбәләр
Хәлифәләр

ЦитаталарҮҙгәртергә

  Әйт: ««Таң Раббыһы Аллаһыға һыйынамын,   яралтылған нәмәләрҙең яуызлығынан,   һәм донъяны ҡараңғы ҡаплап алған ваҡыт яуызлығынан,   һәм төйөндәргә өрөүселәрҙең яуызлығынан,   һәм көнләшеүсе кешенең көнләшеп ғәмәл ҡылыуынан Аллаһыға һыйынам».
 
  • «Әл-Әстәғәҙәт — ҡурсыу, һыйыныу һорау». (Сөләймән ибн Абдуллаһ[1])
  • «Әл-Әстәғәҙәт — был Аллаһы тәғәләгә һығыныу һәм һәр яуызлыҡ ҡылыусынан ҡотолоу эҙләү » (Ибн Ҡасир[2])

ИҫкәрмәләрҮҙгәртергә

  1. Сулейман ибн Абдуллах «Тайсир аль-Азиз аль-Хамид», 1-460
  2. Ибн Касир «Тафсир Ибн Касир», 1-16

ҺылтанмаларҮҙгәртергә