Лукашевич Татьяна Николаевна

Лукашевич Татьяна Николаевна (21 ноябрь 1905, Екатеринослав — 2 март 1972, Мәскәү) — совет кинорежиссеры һәм сценарисы.

Лукашевич Татьяна Николаевна
Заты ҡатын-ҡыҙ
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Рәсәй империяһы
Тыуған көнө 21 ноябрь 1905({{padleft:1905|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[1]
Тыуған урыны Рәсәй империяһы, Днепр
Вафат булған көнө 2 март 1972({{padleft:1972|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:2|2|0}})[1] (66 йәш)
Вафат булған урыны СССР, Мәскәү ҡалаһы
Ерләнгән урыны Востряковское зыяраты[d]
Һөнәр төрө кинорежиссёр, сценарий яҙыусы
Эш биреүсе Мосфильм[d]
Центрнаучфильм[d]
Уҡыу йорто Всероссийский государственный институт кинематографии имени С. А. Герасимова[d]
Әүҙемлек осороноң башланыуы Ошибка Lua в Модуль:Wikidata на строке 199: Функция для отображения свойства не найдена.
Әүҙемлек осороноң тамамланыуы 1964
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены

БиографияһыҮҙгәртергә

1927 йылда Дәүләт кинематография техникумының (буласаҡ ВГИК) режиссер факультетын тамамлай. А. Ходатаевтың «Одна из многих» һәм Борис Барнеттың «Москва в Октябре» картиналарында режиссер ассистенты булып эшләй[2]. 1928 йылда тәү башлап «Война империалистической войне» фәнни-популяр фильмының режиссеры булараҡ сығыш яһай[3]. 1929 йылда «Межрабпомфильм» киностудияһында үҙ сценарийы буйынса «Преступление Ивана Караваева» нәфис фильмын ҡуя. 1932 йылдан — «Мосфильм» киностудияһы режиссеры.

Бөйөк Ватан һуғышы ваҡытында Татьяна Лукашевич «Воентехфильм» студияһында эшләй, унда бер нисә документаль һәм фәнни-популяр фильм ҡуя. «Суд чести» һәм «Заговор обречённых» картиналары өҫтөндә эшләгәндә икенсе режиссер булараҡ ҡатнаша.

Әммә уға үҙ аллы ҡуйған нәфис фильмдары һәм фильм-спектаклдәре: «Подкидыш», «Свадьба с приданым», «Аттестат зрелости», «Слепой музыкант» һәм башҡалар дан килтерә. Уның таҫмаларының күбеһе балаларға йәки үҫмерҙәргә, оло тормошҡа аяҡ баҫыусыларға бағышлана.

1972 йылда 67-се йәшендә вафат була, Мәскәүҙә Востряковский зыяратында ерләнгән[4].

ФильмдарыҮҙгәртергә

НәфисҮҙгәртергә

  • «Преступление Ивана Караваева» (1929);
  • «Весенние дни» (1934, совм. с Рубеном Симоновым);
  • «Гаврош» (1937);
  • «Подкидыш» (1939);
  • «Учитель танцев» (1952);
  • «Анна Каренина» (1953);
  • «Свадьба с приданым» (1953, совм. с Борисом Равенских);
  • «Аттестат зрелости» (1954);
  • «Крылья» (1956);
  • «Они встретились в пути» (1957);
  • «Заре навстречу» (1959);
  • «Слепой музыкант» (1960);
  • «Ход конём» (1962);
  • «Остров Колдун» (1964).

Документаль һәм фәнни-популярҮҙгәртергә

  • «Война империалистической войне» (1928);
  • «Уход за больными»;
  • «Советская Чувашия».

БүләктәреҮҙгәртергә

- Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены (7 март 1960 йыл) — Халыҡ-ара ҡатын-ҡыҙҙар көнөнөң 50 йыллығы уңайынан һәм Советтар Союзы ҡатын-ҡыҙҙарының коммунистик төҙөлөштә әүҙем ҡатнашҡанлығын билдәләп, һәм уларҙың йәш быуынды тәрбиәләү буйынса Совет дәүләте алдындағы хеҙмәттәре, хеҙмәттә юғары күрһәткестәргә өлгәшкәне һәм емешле йәмәғәт эшмәкәрлеге өсөн[5]

ИҫкәрмәләрҮҙгәртергә

ҺылтанмаларҮҙгәртергә