Аплаксин Андрей Петрович

Аплаксин Андрей Петрович (10 [22] июнь 1879, Санкт-Петербург21 декабрь 1931, Ленинград) — рус архитекторы, граждандар инженеры, рәссам, археолог, реставратор, рус архитектураһы тарихсыһы, әҙәбиәтсе.

Аплаксин Андрей Петрович
Рәсем
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of Russia.svg Рәсәй империяһы
Тыуған көнө 10 (22) июнь 1879
Тыуған урыны Рәсәй империяһы, Санкт-Петербург
Вафат булған көнө 21 декабрь 1931({{padleft:1931|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:21|2|0}}) (52 йәш)
Вафат булған урыны СССР, РСФСР, Санкт-Петербург
Ерләнгән урыны Смоленск православие зыяраты[d]
Һөнәр төрө архитектор, реставратор
Уҡыу йорто Институт гражданских инженеров[d]
Commons-logo.svg Аплаксин Андрей Петрович Викимилектә

БиографияһыҮҙгәртергә

1898—1904 йылдарҙа Граждандар инженерҙары институтында уҡый. 1906 йылда Павловка хәрби училищеһын тамамлай. Гвардия подпоручигы дәрәжәһендә запасҡа китә.

Санкт-Петербург дини консисторияһында эшләй (1900 йылдарҙа).

Санкт-Петербург епархияһы архитекторы (1906—1914 йй.). Санкт-Петербургтағы Сампсониевск һәм Ҡазан соборҙарын реставрациялаған.

19141928 — хәрби хеҙмәттә. Мәскәүҙә эшләй, хәрби һәм тимер юл төҙөү менән шөғөлләнә.

19281931 йылдарҙа — Ғилми институтының педагогика уҡытыусыһы,

1930 йылдың авгусынан алып 1931 йылдың декабренә тиклем — «Экспортлес» акционерҙар йәмғиәтенең баш инженеры.

Ленинградта Смоленск зыяратында ерләнә(1-я юл, уч. 135).

Төҙөлөштәр һәм проекттарҮҙгәртергә

Санкт-Петербург — ПетроградҮҙгәртергә

  • Оло Сампсониевск проспекты, № 53 — Кашин Сретенский монастыры ихатаһы. 19071909, Анна Кашинская сиркәүе.
  • Оло Сампсониевск проспекты, № 39а, № 41, ихата — «Юбилей» йорт, Сампсониевск соборы эргәһендә сиркәү һәм сторожка, 19081909, Н. Е. Лансер ҡатнашлығында
  • Чкалов проспекты, № 23 — Ленин урамы, № 43 — Новгород губернаһында ағас сирекәү менән Ягодинский Введенский ҡатын-ҡыҙҙар монастыры. 19101911 (Һаҡланған).
  • Петроград яғының Кесе проспекты, № 69/Подрезов урамы, № 14 — Ҡазан Вышневолоцк монастырь ихатаһының Ҡазан сиркәүе. 19101912. (Яңыртылған).
  • Расстанный үтеп йөрөү урыны, № 7а — Волков зыяратында Успение сиркәүе. 19101913 йыл (Һаҡланған).
  • Роменский урамы, № 12. Мәскәү митрополиты Петр сиркәүе менән — Творожковский Изге Троица ҡатын-ҡыҙҙар монастыры ихатаһы, 19111913 йыл
  • Воронеж урамы, № 110 — Пекин православие дини миссияһы ихатаһының Ҡазан сиркәүе, 19111913 йыл (Һаҡланған).
  • Введенский урамы, № 9 — Введениский сиркәүенең килем йорто. 19121913
  • 10-сы Красноармейская урамы (Измайлов полкының 10-сы ротаһы), № 19 — Благовещен ҡатын-ҡыҙҙар монастырының Бежецкий ихатаһы. 19131915 йыл (Яңыртылған).
  • Троица майҙанында Изге Троица соборы. 1915 й.; ябыҡ конкурс.
  • Петроград-Охта вокзалы (конкурс; 1-се премия)

Санкт-Петербург — Петроград губернаһыҮҙгәртергә

  • Вычелобок. Лужский өйәҙе. Покрова Богородица сиркәүе. 1907—1909 йылдар
  • Яңы Островно (Теплые ключи, Маркизовское, Сергиев полигон). Лужский өйәҙе. Спас Прелбражение сиркәүе. 1907—1909 йылдар
  • Ленинград өлкәһе. Лодейнопольский районы, Оять станцияһы. Введено-Оять монастыры: Богоявление Господня ғибәҙәтханаһы (19081910 йылдар; һаҡланмаған)
  • Дибуны. Петр һәм Павел сиркәүе. 1912—1914 йылдар
  • Сиверский, Петербурго-Варшава тимер юлы станцияһы, Царскосельский өйәҙе. Спас-Преображенск сиркәүе. 1912—-1914 йылдар
  • Гвоздно. Где өйәҙе. Дамиан һәм Косьма сиркәүе. 1909—1912 йылдар
  • Моцкий погост (хәҙер — Мда ауылы). Гдов өйәҙе. Георгий Победоносец сиркәүе. 1910 йылғы проект, 1914 йылда проенкт редакцияһы[1].
  • Иҫке Ладога. Николай монастыры.
  • Дубки — Н. В. Сазиков имениеһы, Мәскәү -Виндаво-Рыбинск тимер юлынгың Батецкая станцияһы янында. Изге Рух Сиркәүе. Һаҡламаған.
  • Ивангород. Николай Илецк монастырының ихатаһы. 1913—1915 йылдар. Һаҡланмаған.
  • Усть-Ижорала Александр Невский сиркәүенең причт йорто.

Реставрациялау һәм тикшеренеүҙәр эштәреҮҙгәртергә

  • Ҡазан соборы. 1911 йыл
  • Сампсониевск соборы. 1908—1909 йылдар
  • Пантелеймоновск сиркәүе. 1912 йыл, Г. А. Косяков менән бергә
  • Шапки ауылында Покров Богородица сиркәүе. 1911—1914 йылдар
  • Ямбургта Изге Екатерина соборы

А.П. Аплаксиндың баҫма эштәреҮҙгәртергә

  • Сампсоновский собор в С.-Петербурге. 1709—1909. СПб.: т-во Р. Голике и А. Вильборга. 1909 г.
  • Казанский собор. Историческое исследование о соборе и его описание. СПб. 1911 г.
  • Русское церковное искусство и его современные задачи. Доклад, прочит. 8-го января 1911 г. на IV Съезде русских зодчих в присутствии его имп. высочества вел. кн. Петра Николаевича. СПб. 1911 г.

ИҫкәрмәләрҮҙгәртергә

ӘҙәбиәтҮҙгәртергә

  • Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.
  • Слёзкин А. В. Произведения архитектора А. П. Аплаксина в контексте храмостроения неорусского стиля // Архитектурное наследство. Выпуск 50.. — М.: URSS, 2009 г.. — С. 362-379.
  • Творчество добра. Петербургский архитектор Андрей Петрович Аплаксин (1879—1931). Фишер М. СПб.: ТО «Балтийская звезда». 2013 г.
  • Белоножкин А. Е. Санкт-Петербургский епархиальный архитектор А. П. Аплаксин: жизнь и творчество (кандидатская диссертация). СПб., 2006. (см. автореферат)
  • Белоножкин А. Е. Санкт-Петербургский епархиальный архитектор А. П. Аплаксин. — СПб: Невский мир, Лики России, 2013 — 384 с. — ISBN 978-5-9905233-1-9 (Невский мир), ISBN 978-5-87417-444-6 (Лики России)

ҺылтанмаларҮҙгәртергә