Карамзин Николай Михайлович — версиялар араһындағы айырма

Үҙгәртеү аңлатмаһы юҡ
("Карамзин, Николай Михайлович" битен тәржемә итеп төҙөлгән)
 
{{Ук}}
В 1781—1784 годах Карамзин служил в лейб-гвардии Преображенском полку, из которого вышел в отставку в чине поручика<ref>{{Китап|автор=Дойков Ю. В.|заглавие=Самые знаменитые историки России|место=М.|издательство=Вече|год=2004|страницы=384}}</ref>. Ко времени военной службы относятся первые литературные опыты. После отставки некоторое время жил в [[Ульяновск|Симбирске]], а потом — в Москве. Во время пребывания в Симбирске вступил в масонскую ложу «Золотого венца», а после приезда в Москву в течение четырёх лет (1785—1789) был членом «Дружеского учёного общества».
'''Николай Михайлович Карамзин''' ( 1 (12) декабрь 1766 йыл  — 22 май (3 июнь) 1826 йыл)  — тарихсы, сентиментализм дәүеренең билдәле, "«рус Стерны"» тип аталған рус әҙәбиәтсеһе. Рәсәй тарихы буйынса дөйөмләштерелгән беренсе хеҙмәт -  — «Рәсәй дәүләте тарихын» (1-12-се томдар, 1803-18261803—1826) булдырыусы. «"Московский журнал»"дың (1791-17921791—1792) һәм «Вестник европы» (1802-18031802—1803) баҫмаларының мөхәррире. Тулы хоҡуҡлы статский советник.
 
Карамзин тарихҡа урыҫ әҙәби теленең реформаторы булараҡ инә. Уның ижеге галлия ысулына еңел, әммә туранан-тура алыу урынына Карамзин телде калькалар менән тулыландыра. Нәҡ ул «сәнәғәт», «туплау», «әхлаҡи», «эстетик», «дәүер», «сәхнә», «гармония», «һәләкәт», «киләсәк» һүҙҙәре менән байыта<ref>[http://rulex.ru/01110594.htm Карамзин Николай Михайлович]. Интернет-проект «Русский биографический словарь» (rulex.ru){{v|03|05|2014}}</ref>.
'''Николай Михайлович Карамзин''' ( 1 (12) декабрь 1766 йыл — 22 май (3 июнь) 1826 йыл) — тарихсы, сентиментализм дәүеренең билдәле, "рус Стерны" тип аталған рус әҙәбиәтсеһе. Рәсәй тарихы буйынса дөйөмләштерелгән беренсе хеҙмәт - «Рәсәй дәүләте тарихын» (1-12-се томдар, 1803-1826) булдырыусы. «Московский журнал»дың (1791-1792) һәм «Вестник европы» (1802-1803) баҫмаларының мөхәррире. Тулы хоҡуҡлы статский советник.
 
Карамзин тарихҡа урыҫ әҙәби теленең реформаторы булараҡ инә. Уның ижеге галлия ысулына еңел, әммә туранан-тура алыу урынына Карамзин телде калькалар менән тулыландыра. Нәҡ ул «сәнәғәт», «туплау», «әхлаҡи», «эстетик», «дәүер», «сәхнә», «гармония», «һәләкәт», «киләсәк» һүҙҙәре менән байыта<ref>[http://rulex.ru/01110594.htm Карамзин Николай Михайлович]. Интернет-проект «Русский биографический словарь» (rulex.ru){{v|03|05|2014}}</ref>.
 
== Биографияһы ==
[[Файл:Могила_Н.М._Карамзина_и_его_супруги_Е.А._Карамзиной_на_Тихвинском_кладбище_Александро-Невской_лавры_Санкт-Петербурга.jpg|мини|Н.  М.  Карамзин һәм уның ҡатыны Е.  А.  Карамзинаның Санкт-Петербургтағы Александр-Невский лавраһының Тихвин зыяратындағы ҡәбере]]
Николай Михайлович Карамзин 1766 йылдың 1 (12) декабрендә Карамзинка ырыу ауылында (икенсе версия буйынса Ырымбур өлкәһенең Каразиха (Михайловка) ауылында) тыуа. Атаһының  — отставкалағы капитан, Сембер дворяндарынна булған Михаил Егорович Карамзин (1724-17831724—1783) (татарса Ҡара мырҙанан алынған)а<ref>{{ВТ-РБС|Карамзин, Николай Михайлович|[[Бестужев-Рюмин, Константин Николаевич|Бестужев-Рюмин К. Н.]]}}</ref><ref>{{Cite web|}}</ref> һәм әсәһе  — Пазухина Екатерина Петровна усадьбаһында үҫә.
 
Тәүге белемдеСимбирскиҙа шәхси пансионда ала. 1778 йылда Мәскәүгә, Мәскәү университеты профессоры м. и. Шаден пансионына ебәрелә. Бер үк ваҡытта 1781-17821781—1782 йылдарҙа университетта И.  Г.  Шварц лекцияларына йөрөй<ref>{{Cite web|url=http://www.hist.msu.ru/Science/HisUni/Profess/Students/Studalph.htm|title=Алфавитный словарь студентов Московского университета|publisher=www.hist.msu.ru|accessdate=2019-08-08}}</ref>.
 
1781—1784 йылдарҙа Карамзин Преображенский лейб-гвардия полкында хеҙмәт итә, унан поручик чинында отставкаға сыға<ref>{{Китап|автор=Дойков Ю. В.|заглавие=Самые знаменитые историки России|место=М.|издательство=Вече|год=2004|страницы=384}}</ref>. Тәүге әҙәби тәжрибәлдәре хәрби хеҙмәте ваҡытына тура килә. Отставканан һуң бер некотороени время жил втиклем [[Ульяновск|СимбирскеСимбирскиҙа]] йәшәп ала, а потомһуңынан — в МосквеМәскәүҙә. ВоСимбирскиҙа время пребывания в Симбирске вступил в масонскую ложубулғанда «ЗолотогоЗолотой венцавенец», амасон послеложеһына приездаинә, вМәскәүгә Москвукилгәс вөс течениейыл четырёх летдауамында (1785—1789) был членом «ДружескогоДружеское учёногоучёное общества» ағзаһы була.
Тәүге белемдеСимбирскиҙа шәхси пансионда ала. 1778 йылда Мәскәүгә, Мәскәү университеты профессоры м. и. Шаден пансионына ебәрелә. Бер үк ваҡытта 1781-1782 йылдарҙа университетта И. Г. Шварц лекцияларына йөрөй<ref>{{Cite web|url=http://www.hist.msu.ru/Science/HisUni/Profess/Students/Studalph.htm|title=Алфавитный словарь студентов Московского университета|publisher=www.hist.msu.ru|accessdate=2019-08-08}}</ref>.
 
== Иҫкәрмәләр ==
1781—1784 йылдарҙа Карамзин Преображенский лейб-гвардия полкында хеҙмәт итә, унан поручик чинында отставкаға сыға<ref>{{Китап|автор=Дойков Ю. В.|заглавие=Самые знаменитые историки России|место=М.|издательство=Вече|год=2004|страницы=384}}</ref>. Тәүге әҙәби тәжрибәлдәре хәрби хеҙмәте ваҡытына тура килә. Отставканан һуң бер некоторое время жил в [[Ульяновск|Симбирске]], а потом — в Москве. Во время пребывания в Симбирске вступил в масонскую ложу «Золотого венца», а после приезда в Москву в течение четырёх лет (1785—1789) был членом «Дружеского учёного общества».
{{иҫкәрмәләр}}
 
== Һылтанма ==
Карамзин яҙыусы әҙәбиәтселәре менән танышты һәм мәскәүҙә: Н. И. Новиков, А М. Кутузов, А А. Петров,, балалар журналының беренсе баҫмаһы урыҫ ҡатнашыу өсөн — «балалар өсөн уҡыу һәм йөрәк аҡылы».
* {{lib.ru|http://az.lib.ru/k/karamzin_n_m/}}
{{Тышҡы һытанмалар}}
[[Категория:Почта маркаларында шәхестәр]]
[[Категория:XIX быуат Рәсәй яҙыусылары]]
20 746

үҙгәртеү